100 χρόνια Κούταλη — όταν η οπτική ταυτότητα γίνεται αφήγηση

Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την εγκατάσταση των Κουταλιανών στη Λήμνο, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Κούταλης «Νόστος» σχεδίασε μια σειρά επετειακών δράσεων που εκτείνονται σε όλη τη διάρκεια του έτους.

Η Digilust ανέλαβε την οπτική επικοινωνία αυτών των δράσεων, με στόχο τη δημιουργία μιας ενιαίας αισθητικής γλώσσας που θα μπορεί να συνοδεύει διαφορετικά events, χωρίς να χάνει τη συνοχή της.

Η πρόκληση

Οι επετειακές εκδηλώσεις δεν αποτελούν ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά ένα σύνολο δράσεων με διαφορετικό χαρακτήρα: αφηγήσεις, ομιλίες, δρώμενα, έθιμα.

Η πρόκληση ήταν να σχεδιαστεί μια οπτική ταυτότητα που:

• να αναγνωρίζεται άμεσα
• να μεταφέρει το ιστορικό και πολιτισμικό βάρος της επετείου
• και ταυτόχρονα να προσαρμόζεται σε κάθε επιμέρους εκδήλωση

Η ιδέα

Η σχεδιαστική προσέγγιση βασίστηκε στη δημιουργία ενός ευέλικτου οπτικού συστήματος, με κεντρικό άξονα το «100» ως συμβολικό και συνθετικό στοιχείο.

Το «100» λειτουργεί όχι μόνο ως αριθμητική αναφορά, αλλά ως δομικό στοιχείο της σύνθεσης — άλλοτε κυρίαρχο, άλλοτε υπόβαθρο, άλλοτε μέρος της αφήγησης.

Γύρω από αυτό, αναπτύσσεται μια αισθητική που συνδυάζει:

• διακοσμητικά στοιχεία εμπνευσμένα από παλιές έντυπες εφαρμογές
• χειροποίητης αίσθησης εικονογραφήσεις και οργανικές φόρμες
• έντονη, “φθαρμένη” τυπογραφία που παραπέμπει στο πέρασμα του χρόνου
• και χρωματικές παλέτες που εναλλάσσονται, δίνοντας σε κάθε εφαρμογή τη δική της ατμόσφαιρα

Η εφαρμογή

Η οπτική ταυτότητα δεν σχεδιάστηκε ως ένα στατικό αποτέλεσμα, αλλά ως ένα σύστημα που μπορεί να εξελίσσεται.

Κάθε νέα αφίσα αποτελεί μια διαφορετική εκδοχή του ίδιου οπτικού κώδικα, προσαρμοσμένη στο περιεχόμενο και τη διάθεση της εκάστοτε δράσης.

Το «100» παραμένει το σταθερό σημείο αναφοράς — άλλοτε έντονο και κυρίαρχο, άλλοτε πιο διακριτικό — ενώ τα υπόλοιπα στοιχεία της σύνθεσης μεταβάλλονται:

• η εικονογράφηση
• η χρωματική παλέτα
• η τυπογραφική ιεραρχία
• και η συνολική ατμόσφαιρα

Με αυτόν τον τρόπο, κάθε εφαρμογή αποκτά τη δική της ταυτότητα, χωρίς να απομακρύνεται από το συνολικό αφήγημα.

Η προσέγγιση αυτή επιτρέπει στην οπτική επικοινωνία να λειτουργεί δυναμικά — να ακολουθεί τη ροή των εκδηλώσεων και να ενσωματώνει νέα στοιχεία, διατηρώντας παράλληλα τη συνοχή της.

Στόχος δεν ήταν απλώς η δημιουργία επιμέρους αφισών, αλλά η διαμόρφωση μιας ταυτότητας που να μπορεί να «φιλοξενήσει» τον χρόνο.

Μιας ταυτότητας ανοιχτής, που εξελίσσεται μαζί με τις δράσεις, προσαρμόζεται σε διαφορετικά περιεχόμενα και παραμένει αναγνωρίσιμη σε κάθε της μορφή.

Γιατί τα 100 χρόνια δεν είναι μια στιγμή — είναι μια αφήγηση σε εξέλιξη.